Łysienie u kobiet jest znacznie mniej powszechne niż u mężczyzn. Panowie nagminnie tracą włosy, często już po dwudziestym piątym roku życia mają ich nieco mniej, a z wiekiem ten proces przyspiesza. Jednak u mężczyzny łysina należy do spraw akceptowanych. Tymczasem dla kobiety utrata włosów to prawdziwy dramat.

Dlaczego kobiety rzadko łysieją czyli przyczyny łysienia.

Tym razem nasza natura jest prawdziwym sprzymierzeńcem. Te same hormony, które odpowiadają na przykład za cellulit, chronią naszą bujną fryzurę i pozwalają zachować ją na długie lata. Włosy zaczynają wypadać dopiero wówczas, gdy w działaniu układu hormonalnego dochodzi do zmian: dzieje się tak w czasie pokwitania i menopauzy oraz w okresie ciąży. Na szczęście utracone w ciąży włosy później odrastają. Tymczasem hormony męskie wpływają na włosy odwrotnie, osłabiają mieszki włosowe. To sprawia, że produkują one włosy słabsze i bardziej podatne na wypadanie oraz trudniej odrastają nowe włosy. Także u kobiet wysoki poziom hormonów męskich może prowadzić do objawów łysienia podobnych jak u mężczyzn: w formie zakoli oraz łysiny na czubku głowy. Zjawisko to nazywa się łysieniem androgenowym.

Czy to już łysienie?

Niekiedy trudno rozróżnić zdrowy i naturalny proces jakim jest wypadanie włosów od patologii, czyli łysienia. Wiemy wszyscy, że zwierzęta cyklicznie tracą sierść. U nas proces ten też zachodzi, tylko mniej spektakularnie. Pojedynczy włos żyje od dwóch do sześciu lat, po zakończonym cyklu wypada. W ten sposób dziennie tracimy około stu włosów, jednak na ich miejsce wyrastają nowe, więc nie prowadzi to do zauważalnych zmian.  Jeśli włosów wypada znacznie więcej, możemy mieć do czynienia z łysieniem. Oczywiście, wypadanie wzmożone może być czasowe, jeśli pojawia się na przykład w okresie rekonwalescencji lub sezonowego osłabienia wiosennego prawdopodobnie szybko się skończy. Niepokój powinno też budzić nieregularne wypadanie włosów, objawiające się miejscami na głowie z wyraźnie przerzedzonymi włosami bo może to być łysienie plackowate.

Typy łysienia u kobiet

Łysienie równomierne. Mamy z nim do czynienia, gdy kobieta obserwuje wzmożone wypadanie włosów: pozostają one w wannie po myciu głowy, na szczotce po czesaniu, a także na poduszce po przespanej nocy. Często wystarczy przeczesać włosy ręką, by spora ich liczba pozostała w dłoni. Włosy robią się wyraźnie rzadsze, ich utrata jest równomierna i nie pojawiają się łysiejące miejsca.

Łysienie okresowe. O tym typie łysienia można mówić, gdy dotyczy tylko wybranego okresu. To na przykład wzmożone wypadanie włosów po zimie, albo w okresie ciąży lub menopauzy.
Łysienie plackowate. Z tym typem łysienia mamy do czynienia, gdy na owłosionej skórze głowy pojawiają się nierównomiernie miejsca pozbawione włosów lub z włosami mocno przerzedzonymi. Jednocześnie jednak skóra jest czysta, włosy nie przetłuszczają się nadmiernie i nie widać łupieżu.

Łysienie łojotokowe. Towarzyszy ono nagłemu i wzmożonemu przetłuszczaniu się skóry głowy. Na skórze mogą pojawić się skupiska łojotoku; przypominają one tłuste, przyklejone do skóry płatki łupieżu. Tłusty łupież może dotyczyć też całej głowy. Łysienie łojotokowe może pojawiać się w formie niewielkich ognisk, lub dotyczyć całej głowy.

Łysienie androgenowe. Jest to typ łysienia związany ze zmianą poziomu męskich hormonów. Gdy jest ich za wiele, kobieta zaczyna łysieć podobnie jak mężczyzna: na czubku głowy włosy robią się coraz rzadsze, cofa się też ich linia od czoła i powstają zakola. Dodatkowo, przy łysieniu androgenowym włosy zaczynają się bardziej przetłuszczać.

Łysienie towarzyszące chorobie lub osłabieniu. Stan włosów to odzwierciedlenie kondycji organizmu. Łysienie może być następstwem choroby lub złej diety. Często pojawia się jako skutek uboczny radykalnego odchudzania. Do wypadania włosów może doprowadzić w szczególności uboga dieta monoskładnikowa lub dieta związana z głodówkami i dużym ograniczeniem dziennej kaloryczności posiłków.

3,95k

Łysienie kobiet nie należy do rzadkich dolegliwości,  z tym, że u pań rzadko dochodzi do powstawania większych łysych powierzchni. Jest to najczęściej łysienie rozlane, czyli utrata włosów równomiernie na całej powierzchni głowy. Do lekarzy dermatologów zgłasza się jednak więcej pań z tym problemem niż mężczyzn. To oczywiste, skoro przyjmuje się, że łysienie mężczyzn jest zjawiskiem naturalnym, więc niewielu panów przeprowadza leczenie. Inaczej jet z kobietami. Utrata włosów to dla nich prawdziwy dramat. Ładna fryzura, starannie utrzymane włosy to niewątpliwie podstawowy atrybut damskiej urody. Dlatego wraz z przerzedzaniem włosów zaczynają się problemy związane z postrzeganiem siebie jako osoby nieatrakcyjnej.  To powoduje komplikacje w stosunkach międzyludzkich, życiu rodzinnym czy towarzyskim. Następuje zaniżona samoocena i utrata pewności siebie. Na szczęście u kobiet rzadko się zdarza łysienie trwałe. Jakie są więc przyczyny łysienia kobiet?

Zaburzenia hormonalne

Niektórym paniom przydarza się łysienie typu męskiego, tzw. androgenowe. Dzieje się tak na skutek zaburzeń równowagi między poziomem hormonów żeńskich i męskich. To nadmiar androgenów -męskich hormonów płciowych, które są obecne w organizmie kobiety, podobnie jak estrogeny w ciele mężczyzny, wpływa na osłabianie i zmniejszanie mieszków włosowych, które w takim zdeformowanym stanie nie mogą „wyprodukować” nowych włosów. Czasami zdarza się, że nawet optymalna ilość androgenów wpływa niszcząco na mieszki włosowe. Łysienie typu męskiego objawia się podobnie jak i u panów nadmiernym wypadaniem włosów na skroniach i na szczycie głowy.

Do zaburzeń hormonalnych można też zaliczyć łysienie poporodowe. Mianowicie  w 11 -16 tygodni po porodzie obserwuje się zwiększone wypadanie włosów, co prowadzi do utraty nawet połowy włosów. Nie należy tym się jednak przejmować. To stan naturalny będący konsekwencją nagłego spadku estrogenów w okresie popołogowym. Podczas ciąży zwiększona ilość tego hormonu nie pozwalała na wypadanie włosów, dlatego obserwuje się zgęstnienie włosów w „stanie błogosławionym”. Kiedy estrogeny przestają działać, następuje utrata zwiększonej ilości włosów, które wcześniej estrogen utrzymywał przy życiu. Po 6 miesiącach włosy samoistnie, bez konieczności stosowania terapii leczniczych, wracają do stanu sprzed ciąży.

W okresie przekwitania także na skutek zaburzeń hormonalnych dochodzi do utraty włosów. Towarzyszyć temu może hirsutyzm, czyli nabywanie cech męskich, np. pogrubienie głosu, włosy na brodzie.

Niedobór składników odżywczych

W świecie, gdzie żywności nie brakuje, może zabraknąć w pożywieniu potrzebnych organizmowi składników. Dotyczy to głównie dziewczyn i pan, stosujących restrykcyjne diety odchudzające bez konsultacji lekarskich. Przy dietach jednostronnych albo bardzo niskokalorycznych organizm nie otrzymuje składników niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania. Jeśli wypadają włosy, oznacza to brak żelaza i cynku. Należy szybko wprowadzić te składniki do pożywienia.

Łysienie mechaniczne

Kobiety, także dziewczynki tracą włosy na skutek niewłaściwego uczesania. Jeśli włosy są przez dłuższy czas mocno naprężone, ciasno związane w kucyk czy splecione mocno w warkocze, dochodzi do osłabienia mieszków włosowych i wzmożonego wypadania włosów. Jeśli nie trwa to zbyt długo, mieszki odżywają i następuje odnowa włosów. Ale jeżeli taki stan się przeciąga, mieszki mogą zostać trwale uszkodzone.

Podobnie jest z modnymi fryzurami, kiedy to włosy są zaczesane do tyłu i postawione do góry, co jest niezgodne z kierunkiem wzrostu, dlatego słabną i wypadają. Źle wykonane zabiegi fryzjerskie, np. częste nawijanie włosów na wałki, trwała ondulacja także mogą skutkować utratą części włosów.

Dolegliwości i choroby

Niektóre choroby przebiegające z wysoka gorączką powodują kłopoty z włosami. Wypadanie rozpoczyna się po 2 – 4 tygodniach po wyzdrowieniu, więc nie zawsze można skojarzyć tracenie włosów z przebytą chorobą. Należy podawać witaminy i preparaty wzmacniające, a nastąpi porost włosów. Zatrucia metalami takimi jak rtęć, arsen i tal skutkują osłabieniem włosów i ich wypadaniem.  Łysienie następuje także na skutek nadczynności i niedoczynności tarczycy, toczenia rumieniowatego oraz chorób skóry głowy. Należy wówczas zacząć terapię od wyleczenia choroby podstawowej.

4,3 k

Łysienie kobiet jest poważnym problemem nie tylko kosmetycznym. Znaczne przerzedzenie  czy też łysinki wśród włosów, a tym samym utrata atrakcyjności fizycznej to dla wielu pań prawdziwa udręka. Należy więc szybko podejmować leczenie łysienia, jeśli włosy wypadają w zwiększonej ilości, czyli ponad 100 dziennie. Kobiety tracą włosy z wielu powodów.

Typy łysienia u kobiet

Stosunkowo często występuje łysienie mechaniczne. Dzieje się tak, gdy włosy są ciasno spięte  czy związane np. przy fryzurach typu kok czy kucyki. Także modne obecnie fryzury – zaczesanie do góry i postawione pionowo osłabiają włosy. Taka pozycja włosów jest niezgodna z kierunkiem ich wzrostu. Niektóre  źle wykonane zabiegi fryzjerski, np. trwała ondulacja, zwłaszcza często powtarzana skutkuje znacznym ubytkiem włosów.

Kobiety, u których występuje zaburzenie między poziomem hormonów żeńskich i męskich cierpią na łysienie androgenowe damskie. Obserwuje się znaczne przerzedzenie włosów, zwłaszcza na skroniach i na czubku głowy. Najczęściej występuje w okresie menopauzy i pomenopauzalnym.

Łysienie poporodowe objawia się nadmiernym wypadaniem włosów w 11 – 16 tygodni po porodzie. Dzieje się tak dlatego, że w okresie ciąży dzięki zwiększonej ilości estrogenów, włosy utrzymywały  się w fazie wzrostu, tzn. nie wypadały z powodów naturalnych. Po porodzie nastąpiło nagłe obniżenie poziomu hormonów i dlatego wiele włosów wypada jednocześnie. Ten typ łysienia nie wymaga leczenia. W ciągu 6 miesięcy włosy wracają do poprzedniej gęstości.

Często u kobiet pojawia się łysienie rozlane – równomierne silne przerzedzenie włosów na skórze głowy. Jeśli problem trwa 3 – 6 miesięcy, mówimy o łysieniu ostrym, jeśli powyżej 6 miesięcy – o łysieniu chronicznym.

Łysienie rozlane powodowane wieloma czynnikami. Wśród nich jest niedobór składników odżywczych w pożywieniu podczas stosowania drastycznych lub źle zbilansowanych diet. Tak więc skutkiem odchudzania bywa nie tylko utrata wagi, ale i włosów.

Inne przyczyny to: długotrwały stres, ciężkie przeżycia psychiczne, niektóre choroby, np. nadczynność i niedoczynność tarczycy, także leki i substancje chemiczne, w tym zawarte w farbach i lakierach do włosów.

Łysienie rozlane chroniczne wywołane jest niedoborem żelaza. Należy w tym kierunku przeprowadzić badania. Problem znika po 3 miesiącach od uzupełnienia zapasów żelaza.

Łysienie plackowate najczęściej spotyka mężczyzn i dzieci, ale wśród kobiet również zdarzają się zachorowania. Ten typ objawia się występowaniem łysych „placków” na głowie. W złośliwym przebiegu choroby może nastąpić utrata włosów na całym ciele, łącznie z brwiami i rzęsami. Dodatkowo występują zmiany na paznokciach : bruzdy i maleńkie wgłębienia, pocienienie płytek. Choroba zaczyna się od jednej czy kilku łysych plamek o wielkości monety, które powiększają się i łączą, tworząc spore ubytki.

Szampony, maści i kremy na pomoc przerzedzaniu włosów

Na rynku znajduje się wiele preparatów pomocnych w walce z łysieniem kobiet. Dobre skutki daje stosowanie szamponu siarkowego  czy dziegciowego , zawierającego selen. Siarka i selen przeciwdziałają łojotokowi i łupieżowi, które często towarzyszą łysieniu. W ten sposób wzmacniają włosy i nie dopuszczają do ich wypadania.

Skuteczny jest szampon rewitalizujący Revita, zwłaszcza w połączeniu z preparatem Spectral RS, który zawiera aminexil. Innym środkiem na powstrzymanie łysienia jest Advecia oraz Profilles. Należy przy chorobach włosów rezygnować ze środków upiększających takich jak farby, pianki czy lakiery.Ważne jest odpowiednie odżywianie, bogate w minerały (siarka, selen, cynk, żelazo) oraz witaminy, zwłaszcza E i A.

Profesjonalne leczenie

Jeśli przerzedzanie włosów nie ustępuje, należy przeprowadzić leczenie pod kierunkiem dermatologa. Zaleci on do stosowania miejscowego preparat z zawartością minaxidolu, np. Loxon, Regaine, Piroxidil. Substancja czynna rozszerza naczynia krwionośne, dzięki czemu włos jest lepiej odżywiony, a cebulka – pobudzona do wzrostu.

Przy łysieniu androgenowym dla kobiet jest przeznaczony Epicort E, zawierający m.in. estrogeny. Te leki należy stosować  co najmniej przez kilka miesięcy, systematycznie 2 razy dziennie wcierając je w skórę głowy. Przerzedzaniu włosów zapobiegają tez pigułki hormonalne działające antyandrogenowo oraz Hormonalna Terapia Zastępcza, w okresie przekwitania.

Pozytywne skutki przynosi mezoterapia, czyli wstrzykiwanie w skórę głowy  takich substancji jak: dekspantelon, minoxidil, oligoelementy, krzemionka organiczna, witaminy, leki przeciwzapalne. W leczeniu łysienia stosuje się też fototerapię – naświetlanie promieniami UVA oraz metodę PUVA – naświetlanie jest poprzedzone zażyciem środka światłouczulającego.

Zagęszczanie włosów

Zwykle łysienie kobiet jest okresowe, ustępuje po wyleczeniu. Jednak, aby do czasu zgęstnienia włosów, być zadowoloną z fryzury, można stosować preparaty zagęszczające włosy. Zawierają one naturalny składnik – włókna białka organicznego – kreatynę. Mikroskopijne włókna łączą się z pozostałymi włosami. Dając efekt puszystości i gęstości, zakrywają bezwłose miejsca. Efekt utrzymuje się do najbliższego mycia, ale preparat nadaje się do częstego stosowania.

5,0 k