Stopniowo narastający niepokój

W dniu, w którym zauważamy na grzebieniu więcej włosów niż zazwyczaj, zaczynamy pierwszy raz rozważać, jakie mogą być przyczyny łysienia. Jednak to jeszcze nie budzi naszego niepokoju i szybko o tym zapominamy. Jest przecież tyle rzeczy do zrobienia…

Jednak pytanie o przyczyny łysienia wraca do nas, gdy okaże się, że w następnych dniach jest tak samo. Znowu ilość włosów na grzebieniu jest znacznie większa niż to miało miejsce jeszcze kilka dni wcześniej. Coś złego się dzieje? Zaczynamy delikatnie pytać znajomych o przyczyny łysienia. Trudniej skupić się w pracy. Niby to nic takiego, a jednak radykalnie wszystko zmienia.

Gdy ciągle jest źle, a w lustrze zaczyna być widać przerzedzenia, bierzemy się za poszukiwania w internecie. Liczmy na to, że nie tylko dowiemy się, jakie są przyczyny łysienia, ale znajdziemy prosty sposób na to, by łysienie zahamować. Jeśli rzecz dotyczy mężczyzny, to wiadomo, że prawdopodobnie chodzi o dziedziczne obciążenie przekazywane z ojca na syna.

Od razu pamięć zaczyna pracować. Czy ojciec wcześnie wyłysiał? A dziadek? Jeśli któryś z nich ciągle żyje, nie musimy nawet odwoływać się do naszej pamięci. Skoro okaże się, że obaj wcześnie stracili włosy, wyłaniają się z mgły niewiedzy i oparów niepewności pierwsze istotne przyczyny łysienia.

Oznacza to, że z powodu genetycznych uwarunkowań organizm źle gospodaruje nadmiarem testosteronu. Hormon ten zmienia się w DHT, które niszczy mieszki włosowe. Takie niestety są najczęstsze przyczyny łysienia u większości mężczyzn. Nie wiadomo też, dlaczego DHT atakuje akurat mieszki włosowe na głowie, a zwykle pozostawia nienaruszone na innych częściach ciała.

Do niedawna całkowicie lekceważono ten typ łysienia i nie podejmowano żadnego leczenia. Teraz można już próbować przeprowadzać kuracje za pomocą środków z minoxdilem, które dają bardzo dobre efekty. Można też szukać porady u dermatologa, który dokładnie określi przyczyny łysienia i zastosuje najlepszą terapię.

Łysienie u kobiet

W przypadku pań będzie to wyglądało nieco inaczej. W ciągu wielu lat moich rozwijania moich zainteresowań pro-medycznych zauważyłem, że u kobiet mniejszą rolę odgrywa obciążenie genetyczne. Wprawdzie także dziedziczą wiele chorób, ale jest ich jednak trochę mniej. Jak widać sporo zależy tutaj od chromosomu Y. Wprawdzie u kobiet przyczyny łysienia mogą też być genetycznie uwarunkowane, częściej jednak chodzi o choroby nabyte.

W skrajnych przypadkach przyczyny łysienia można także dopatrywać się w nadmiarze testosteronu konwertującego w DHT. Jak wiadomo organizm kobiety również wytwarza testosteron. Jest go zwykle dziesięć razy mniej niż w organizmie mężczyzny. Tak to wygląda, gdy nie dochodzi do żadnych zaburzeń gospodarki hormonalnej. Jednak w pewnych okolicznościach ilość testosteronu może się znacznie podwyższyć. Wówczas z jednej strony obserwuje się pojawienie się owłosienia typu męskiego na piersiach, czy twarzy, jak również po pewnym czasie łysienie na głowie. Z racji, że organizm kobiecy o wiele gorzej radzi sobie z dużym stężeniem testosteronu niż męski, konwersja w DHT jest większa. Może to doprowadzić do szybkiego uszkodzenia mieszków włosowych.

Dla obu płci…

Zarówno u kobiet, jak u mężczyzn, przyczyny łysienia mogą być całkiem inne. Stany zapalne, wirusy i bakterie, a nawet grzyby, mogą wywołać łysienie plackowate. Najczęściej pojawia się ono u pań, ale i panowie mogą zostać dotknięci tą chorobą. Istnieje także sporo danych pozwalających przypuszczać, iż w wielu przypadkach przyczyny łysienia plackowatego należy upatrywać w psychice. Bardzo silne stany napięcia psychicznego, doznane traumy lub długi czas obciążenia stresem, coraz częściej rozpoznawane są jako podstawowe przyczyny łysienia plackowatego. W niektórych wypadkach choroba ta może być dziedziczna.

Zdarza się, że niszczące mieszki włosowe bakterie lub wirusy powodują, iż pod skórą tworzą się zbliznowacenia. Mamy wówczas do czynienia z łysieniem bliznowaciejącym. Czasem choroba ta może być wrodzona, ale najczęściej przyczyny łysienia bliznowaciejącego są zewnętrzne. Oprócz wspomnianych bakterii i wirusów, należą do nich wysokie i niskie temperatury oraz urazy mechaniczne. Uszkodzenia mogą też powstać pod wpływem substancji chemicznych.

Typowo kobiecym schorzeniem jest łysienie rozlane. Jego symptomem jest gwałtownie zmniejszająca się masa włosów. W tym wypadku nie trzeba długo szukać przyczyny łysienia. Chodzi zwykle o duży deficyt składników mineralnych i aminokwasów. Wiele kobiet ulega tej chorobie na skutek praktykowania głodówek i stosowania diet cud.

W niektórych wypadkach przyczyny łysienia rozlanego mogą być natury hormonalnej. Dotyczy to zwłaszcza hormonów produkowanych przez tarczycę. Niedoczynność tarczycy, niektóre tabletki antykoncepcyjne, kortykosteroidy oraz choroby weneryczne (syfilis), to rzadziej występujące przyczyny łysienia, których mimo wszystko także nie wolno lekceważyć.

4,92_S

Kłopot z badaniami

Rzadko pytamy o przyczyny wypadania włosów. Większe zainteresowanie tym tematem przejawiamy dopiero, gdy zauważamy pewne przerzedzenia na głowie. Wówczas pojawia się niepokój. Zaczynamy na prawo i lewo rozpytywać o przyczyny wypadania włosów. Kiedyś pytało się o to lekarza lub znajomych. Dziś szukamy przyczyny wypadania włosów także w internecie lub u kosmetyczki. Wszystkie te źródła, poza lekarzem, mogą dać nam przybliżone odpowiedzi. Jednak jakie są przyczyny wypadania włosów w konkretnym wypadku może stwierdzić tylko i wyłącznie lekarz po przeprowadzeniu dokładnych badań.

Nie jest w dobrym tonie pisać takie rzeczy, ale prawdę mówiąc (albo raczej pisząc) nie możemy specjalnie liczyć na to, że poznamy przyczyny wypadania włosów idąc na normalną wizytę lekarską opłacaną z naszych składek. Trudno wydobyć skierowanie na poszczególne badania, a należałoby ich zrobić sporo, a jeszcze później trzeba wyczekiwać długie miesiące na ich wykonanie i kolejną konsultację. Dlatego wszystko kończy się często kilkoma radami na temat trybu życia i przepisaniem tabletek z minerałami.

O wiele lepiej zostaniemy przebadani w przypadku, gdy lekarz będzie upatrywał przyczyny wypadania włosów w jakimś stanie zapalnym skóry lub innej poważnej chorobie. Jednak jest to kiepskie pocieszenie, bo chyba jednak lepiej nie chorować tylko po to, by móc skorzystać z dokładnych badań.

Wszystko sprowadza się do tego, że trzeba wybrać się na wizytę prywatną do dermatologa i zapłacić drugi raz za to, za co już płacimy w składkach. No cóż, zdrowie nie będzie czekało na poprawę systemu i mentalności.

Przyczyny wypadania włosów, na które nie zwraca się uwagi

Całość rozbija się o pytanie, kiedy wystarczy, że zastosujemy się do typowych wskazówek pozwalających wyeliminować niektóre przyczyny wypadania włosów, a kiedy już trzeba niezwłocznie wybrać się do lekarza. Nie jest łatwo odpowiedzieć na to pytanie. Wiadomo, że każdego dnia na naszym grzebieniu zbiera się nieco wypadających włosów. Jeśli jest ich trochę i nie mamy wrażenia, że ubywa nam ich na głowie, mamy do czynienia z naturalnym procesem.

Problem zaczyna się wtedy, gdy zauważamy, że tracimy więcej włosów niż zwykle. Oczywiście, że najczęściej przyczyny wypadania włosów należałoby upatrywać w diecie. Jednak nim przewrócimy nasz jadłospis do góry nogami zastanówmy się, czy ostatnio nie przechodziliśmy jakiejś choroby. Nie musi to być nic poważnego. Czasem nawet grypa lub przeziębienie mogą czasowo wpłynąć na stan włosów. Warto także pomyśleć o lekach jakie ostatnio braliśmy. To wszystko mogą być przyczyny wypadania włosów. Czasem wystarczy zakończyć kurację, by po kilku tygodniach wszystko wróciło do normy.

Trzeba także powiedzieć, że niestety szukając przyczyny wypadania włosów, panie muszą wziąć poważnie pod uwagę tabletki antykoncepcyjne. Cóż zrobić w takim wypadku? To kolejne pytanie, na które nie ma prostej odpowiedzi. Być może dla własnego zdrowia trzeba pomyśleć o zmianie środków antykoncepcyjnych. Produkowane obecnie tabletki są mniej szkodliwe niż kiedyś, jednak ciągle jeszcze mogą powodować wiele zaburzeń zdrowotnych.

Wypadanie włosów może być również oznaka postępowania jakiejś ukrytej choroby. To właśnie dlatego zalecane są kompleksowe badania, choć jak już wspomniałem nie zawsze o nie łatwo.

Najczęstsze przyczyny wypadania włosów

Rzućmy jeszcze krótko okiem na te „zwyczajne” i najczęściej pojawiające się przyczyny wypadania włosów. To jak w wielu innych wypadkach – brak ruchu i niewłaściwe odżywianie się. Te dwa tematy są bardzo często podejmowane przez różnych autorów w kontekście problemów zdrowotnych. Jakoś rad jakie możemy na ten temat znaleźć jest także bardzo różna. Można sporo pisać o wpływie odżywiania i ruchu na stan zdrowia. Powszechność tego tematu sprawia, że na tyle się z nim oswoiliśmy, że albo nie robimy nic, albo podejmujemy kroki nazbyt drastyczne, które więcej szkodzą zdrowiu niż pomagają. Zdrowe są intensywne ćwiczenia, ale trzeba do nich przyzwyczaić organizm. Jeśli ktoś chce ukształtować sylwetkę w miesiąc na lato, zapewne narobi głównie szkód!

Zdecydowanie odradzam wszelkie diety cud. Nie trzeba robić specjalnych badań, by z obserwacji wywnioskować, że w nich należy szukać najczęstszej przyczyny wypadania włosów oraz innych komplikacji. Organizm musi otrzymać odpowiednią dawkę witamin i minerałów, a jeszcze bardziej pełną pulę aminokwasów.

Jeśli więc chcemy wyeliminować te często pojawiające się przyczyny wypadania włosów, powinniśmy jeść pokarmy jak najmniej przetworzone i pomyśleć o regularnym uprawianiu jakiegoś sportu. Szybko przekonamy się, iż zyskają na tym nie tylko nasze włosy, ale także skóra i narządy wewnętrzne. To prosta droga do tego, by być zdrowszym i piękniejszym.

4,72_S

Łysienie u kobiet jest znacznie mniej powszechne niż u mężczyzn. Panowie nagminnie tracą włosy, często już po dwudziestym piątym roku życia mają ich nieco mniej, a z wiekiem ten proces przyspiesza. Jednak u mężczyzny łysina należy do spraw akceptowanych. Tymczasem dla kobiety utrata włosów to prawdziwy dramat.

Dlaczego kobiety rzadko łysieją czyli przyczyny łysienia.

Tym razem nasza natura jest prawdziwym sprzymierzeńcem. Te same hormony, które odpowiadają na przykład za cellulit, chronią naszą bujną fryzurę i pozwalają zachować ją na długie lata. Włosy zaczynają wypadać dopiero wówczas, gdy w działaniu układu hormonalnego dochodzi do zmian: dzieje się tak w czasie pokwitania i menopauzy oraz w okresie ciąży. Na szczęście utracone w ciąży włosy później odrastają. Tymczasem hormony męskie wpływają na włosy odwrotnie, osłabiają mieszki włosowe. To sprawia, że produkują one włosy słabsze i bardziej podatne na wypadanie oraz trudniej odrastają nowe włosy. Także u kobiet wysoki poziom hormonów męskich może prowadzić do objawów łysienia podobnych jak u mężczyzn: w formie zakoli oraz łysiny na czubku głowy. Zjawisko to nazywa się łysieniem androgenowym.

Czy to już łysienie?

Niekiedy trudno rozróżnić zdrowy i naturalny proces jakim jest wypadanie włosów od patologii, czyli łysienia. Wiemy wszyscy, że zwierzęta cyklicznie tracą sierść. U nas proces ten też zachodzi, tylko mniej spektakularnie. Pojedynczy włos żyje od dwóch do sześciu lat, po zakończonym cyklu wypada. W ten sposób dziennie tracimy około stu włosów, jednak na ich miejsce wyrastają nowe, więc nie prowadzi to do zauważalnych zmian.  Jeśli włosów wypada znacznie więcej, możemy mieć do czynienia z łysieniem. Oczywiście, wypadanie wzmożone może być czasowe, jeśli pojawia się na przykład w okresie rekonwalescencji lub sezonowego osłabienia wiosennego prawdopodobnie szybko się skończy. Niepokój powinno też budzić nieregularne wypadanie włosów, objawiające się miejscami na głowie z wyraźnie przerzedzonymi włosami bo może to być łysienie plackowate.

Typy łysienia u kobiet

Łysienie równomierne. Mamy z nim do czynienia, gdy kobieta obserwuje wzmożone wypadanie włosów: pozostają one w wannie po myciu głowy, na szczotce po czesaniu, a także na poduszce po przespanej nocy. Często wystarczy przeczesać włosy ręką, by spora ich liczba pozostała w dłoni. Włosy robią się wyraźnie rzadsze, ich utrata jest równomierna i nie pojawiają się łysiejące miejsca.

Łysienie okresowe. O tym typie łysienia można mówić, gdy dotyczy tylko wybranego okresu. To na przykład wzmożone wypadanie włosów po zimie, albo w okresie ciąży lub menopauzy.
Łysienie plackowate. Z tym typem łysienia mamy do czynienia, gdy na owłosionej skórze głowy pojawiają się nierównomiernie miejsca pozbawione włosów lub z włosami mocno przerzedzonymi. Jednocześnie jednak skóra jest czysta, włosy nie przetłuszczają się nadmiernie i nie widać łupieżu.

Łysienie łojotokowe. Towarzyszy ono nagłemu i wzmożonemu przetłuszczaniu się skóry głowy. Na skórze mogą pojawić się skupiska łojotoku; przypominają one tłuste, przyklejone do skóry płatki łupieżu. Tłusty łupież może dotyczyć też całej głowy. Łysienie łojotokowe może pojawiać się w formie niewielkich ognisk, lub dotyczyć całej głowy.

Łysienie androgenowe. Jest to typ łysienia związany ze zmianą poziomu męskich hormonów. Gdy jest ich za wiele, kobieta zaczyna łysieć podobnie jak mężczyzna: na czubku głowy włosy robią się coraz rzadsze, cofa się też ich linia od czoła i powstają zakola. Dodatkowo, przy łysieniu androgenowym włosy zaczynają się bardziej przetłuszczać.

Łysienie towarzyszące chorobie lub osłabieniu. Stan włosów to odzwierciedlenie kondycji organizmu. Łysienie może być następstwem choroby lub złej diety. Często pojawia się jako skutek uboczny radykalnego odchudzania. Do wypadania włosów może doprowadzić w szczególności uboga dieta monoskładnikowa lub dieta związana z głodówkami i dużym ograniczeniem dziennej kaloryczności posiłków.

3,95k

Rodzaje łysienia

Mało kto wie, że lista przyczyn powodujących łysienie oraz związane z tym rozróżnienie na rodzaje łysienia, jest bardzo długa. Do najczęściej wymienianych należą: łysienie androgenne, łysienie plackowate i łysienie bliznowaciejące. W rzeczywistości to tylko czubek góry lodowej.

Łysienie androgenne jest zwykle spowodowane pochodnymi pewnych hormonów męskich, co wcale nie oznacza, że nie może ono dotknąć także kobiet. Łysienie plackowate jest chorobą skórną, jednak trudno odkryć jego przyczyny. Natomiast łysienie bliznowaciejące zawsze wiąże się ze stanami zapalnymi skóry lub samych mieszków włosowych. Jednak z racji mnogości przyczyn, jakie mogą je wywołać, jest to ciągle choroba dość tajemnicza i niełatwa do leczenia.

Przyczyny, o których mało kto wie

Nie trudno znaleźć w internecie artykuły, w których podane są najczęstsze przyczyny wywołujące łysienie bliznowaciejące. By nie dublować tych tekstów, spróbuję wskazać na początku na te przyczyny, które są mniej znane i rzadziej występują. Co wcale nie oznacza, że są one mniej niebezpieczne.

Wspomina się wprawdzie o przyczynach mechanicznych, które mogą wywołać łysienie bliznowaciejące, ale wzmianki te są dość lakoniczne. Niektóre okrycia głowy mogą powodować nadmierny ucisk i blokować krążenie krwi. Wprawdzie jedno wyjście w ciasnej czapce raczej nie spowoduje, że pojawi się łysienie bliznowaciejące, ale częste chodzenie w takiej, może już wywołać poważne konsekwencje.

Podobny skutek może przynieść niewłaściwe uczesanie. Kok lub koński ogon również może powodować nadmierne napięcie włosów.

Paradoksalnie z mechanicznymi urazami wiąże się także stan psychiczny chorego. Nie chodzi mi tutaj o stres jako taki, choć on również w pewnych skrajnych sytuacjach może pogłębiać łysienie bliznowaciejące lub jakiś inny rodzaj łysienia. Ważniejsza jest jednak tzw. trichotillomania. Jest to szczególne schorzenie psychiczne objawiające się niechęcią do własnego owłosienia. Chory wyrywa własne włosy i najczęściej je żuje lub nawet zjada. To prowadzi do komplikacji gastrycznych.

Nie zawsze wynikiem tego schorzenia jest łysienie bliznowaciejące, ale częste mechaniczne urazy mogą ostatecznie spowodować stan zapalny i powstanie tkanek bliznowaciejących. Osoby o takim zaburzeniu muszą być pod stałą opieką nie tylko dermatologa, ale przede wszystkim psychologa.

Sami pacjenci zwykle nie zdają sobie sprawy ze swoich mechanicznych działań. Trichotillomania może dotknąć zarówno dzieci, jak i dorosłych. Wśród dorosłych przeważają kobiety. Jak dotąd nie udało się jednoznacznie ustalić przyczyny tego zaburzenia.

Najczęściej wymieniane przyczyny

Opisane czynniki należą do tych mniej znanych. Dlatego uznałem za właściwie, by od nich zacząć. Zazwyczaj łysienie bliznowaciejące łączy się z wrodzonym niedorozwojem skóry. Tak jest wówczas, gdy obserwuje się je już u małych dzieci. Czasem może dojść do sytuacji, że ów niedorozwój objawia się znacznie później. Jednak są to dość rzadkie przypadki. Zwykle, gdy pojawia się łysienie bliznowaciejące, należy raczej podejrzewać wpływ czynników zewnętrznych.

Niebagatelny wpływ na stan skóry i włosów mają niektóre niebezpieczne substancje chemiczne. Wystarczy przez jakiś czas podlegać oparom, by doszło do degradacji torebek włosowych. Zastępuje je wtedy tkanka bliznowaciejąca.

Trudno wymienić wszystkie bakterie, wirusy i grzyby mogące spowodować łysienie bliznowaciejące. Niektóre z tych bakterii i wirusów podlegają mutacjom i stają się jeszcze bardziej agresywne. Sporo się mówi o mutacjach wirusów grypy, a tymczasem podobne zjawiska zachodzą pośród większości innych drobnoustrojów. Trzeba zdawać sobie sprawę, iż z tego powodu łysienie bliznowaciejące jest coraz trudniejsze do wyleczenia. Z jednej strony mamy postęp medycyny i coraz bardziej skuteczne leki, a z drugiej bakterie i wirusy, które „starają się dotrzymać kroku” temu postępowi.

Osobny problem stanowią promienie X. Wprawdzie obecnie dużo rzadziej zdarza się, że pod wpływem promieniowania rentgenowskiego pacjent zapadnie na łysienie bliznowaciejące, ale pojedyncze przypadki nadal możemy zaobserwować. Do niedawna na negatywny wpływ tych promieni narzekali zwłaszcza pracownicy zajmujący się prześwietleniami. Dzięki usprawnieniom technicznym i poprawie procedury bezpieczeństwa, większość negatywnych skutków udało się wyeliminować.

Przeróżne stany zapalne narządów wewnętrznych mogą wpłynąć na skórę miejsc owłosionych. Przeniesione ogniska zapalne wywołają wówczas łysienie bliznowaciejące. Jest to proces powolny i dlatego osoba nim dotknięta nie zawsze od razu zdaje sobie sprawę z zachodzących zmian.

Jak widać łysienie bliznowaciejące jest chorobą złożoną o bogatej etiopatologii. Utrudnia to nie tylko diagnozowanie, ale też leczenie.

4,74_S

Dotychczas utratę włosów uznawano zwykle za nieodwracalną. Panowie godzili się z tym, że już po trzydziestce linia włosów cofa się i powstają zakola. Panie maskowały przerzedzające się włosy odpowiednimi fryzurami uznając za naturalne, że po menopauzie nie mają szans na bujną czuprynę. Odpowiedzią na problemy tych osób jest HairMax.

Naukowcy pracujący nad skutecznymi metodami leczenia łysienia już od dawna rekomendowali laser. Laserowa terapia wypadania włosów była obecna we wszystkich większych klinikach medycyny estetycznej. Na czym więc polega rewolucyjność HairMax LaserComb? Jest to pierwsza terapia laserowa do domowego użytku.

Czym jest HairMax LaserComb?

Jest to laserowy grzebień. Składa się z dwóch części – czeszącej oraz emitującej wiązki promieni laserowych.

Jak działa HairMax LaserComb

Dzięki różnym wiązkom laserowym, jakie emituje, działa na korzenie włosów niezależnie od tego, w jakiej fazie się znajdują. Nie działa jedynie na martwe cebulki – ich odnowa jest niemożliwa. Jeśli włos znajduje się w stanie spoczynku, laser działa stymulująco, by w tym miejscu powstał nowy włos. Na żywe korzenie w fazie wzrostu działa tak, by rosnące włosy były grubsze i mocniejsze. Dodatkowo oczyszcza skórę głowy i poprawia jej ukrwienie. Dzięki temu jest to najskuteczniejsza metoda zwalczania łysienia. Co ważne, działa na wszystkie typy łysienia, u kobiet i mężczyzn.

Jak używać HairMax LaserComb?

Przed rozpoczęciem użytkowania, należy dokładnie przeczytać załączoną instrukcję. Dzienna dawka naświetlania to około 15 – 20 minut. aby efekty były widoczne, należy używać grzebienia codziennie.

Jakie są efekty HairMax LaserComb?

Przez pierwsze 6 tygodni użytkowania można zaobserwować wzmożone wypadanie włosów – jest to normalny objaw towarzyszący fazie przygotowawczej i nie powinien budzić niepokoju. W kolejnej fazie, trwającej od 3 do 6 miesięcy jest już widoczna poprawa. Włosy stają się mocniejsze, skóra głowy jest czysta. Włosy są grubsze i wyglądają zdrowo, nabierają też blasku. Widoczne zagęszczenie włosów widoczne jest po upływie 6 miesięcy stosowania. Dla podtrzymania tego efektu konieczna jest kontynuacja stosowania. W przeciwnym wypadku problem łysienia może powrócić.

Największe zalety HairMax LaserComb

Największą zaleta jest oczywiście skuteczność. Jednak ważna jest także łatwość i wygoda użytkowania. Dzięki małej walizeczce, urządzenie można zawsze zabrać ze sobą. Można go też używać wspólnie z innymi członkami rodziny, co sprawia, że dość wysoki koszt zakupu rozkłada się na kilka osób. Cena jest korzystna, jeśli weźmiemy pod uwagę czas użytkowania. Tańsza wersja działa przez 7 lat, droższa – dwukrotnie dłużej.

2,72k

Łysienie androgenowe to typowe, najczęściej występujące łysienie męskie. Czasami w odniesieniu do tego typu łysienia mówi się o zwykłym łysieniu, bo faktycznie notuje się je w zdecydowanej większości przypadków.
Łysienie androgenowe jest ściśle zależne od produkcji androgenów tj. typowo męskich hormonów płciowych. W organizmie mężczyzny wytwarzają je: kora nadnerczy i jądra. Skoro za łysienie odpowiedzialne hormony męskie trudno mówić o podobnym łysieniu u kobiet (czy dzieci). Faktem jest, że do niedawna kobiecy typ łysienia również nazywano łysieniem androgenowym, ale nazewnictwo to odchodzi powoli do lamusa, bo podłoże łysienia u kobiet wcale nie jest tak jednoznaczne, poza tym procesy odpowiedzialne za wypadanie włosów niekoniecznie muszą wiązać się z nadmiarem androgenów. Do łysienia dochodzi też w efekcie niedoboru estrogenów, czyli żeńskich hormonów płciowych.
W przeciwieństwie do łysienia plackowatego, które może pojawić się na całym ciele (wypadają włosy z brwi, rzęs, partii skóry normalnie owłosionych) łysienie androgenowe skupia się na głowie.

Powody łysienia androgenowego

Trudno je określić dokładnie i jednoznacznie. Za łysienie androgenowe na pewno odpowiedzialne są geny i hormony. Hormony w drugiej kolejności, ponieważ tak naprawdę to geny decydują o naszych osobniczych predyspozycjach do łysienia, bo one sterują przemianami biochemicznymi i hormonalnymi zachodzącymi w naszych organizmach. Mieszki włosowe są bardzo podatne na uszkodzenia (w efekcie których obserwujemy łysienie) spowodowane androgenami ponieważ to właśnie w nich wytwarzane są androgeny z dostarczanych przez organizm (np. w krwioobiegu) prekursorów.
Ale do tego, żeby pojawiło się łysienie androgenowe brakuje jeszcze faktora – wyzwalacza reakcji przekształcającej testosteron w dihydrotestosteron – właściwego sprawcę łysienia. W mieszkach włosowych znajduje się też substancja o nazwie 5alfa-reduktaza (5ar), która jest katalizatorem przemiany. Im więcej enzymu 5ar i im więcej testosterony tym większa ilość DHT, który skraca fazę wzrostu włosów, powoduje ich minimalizację i przyczynia się do miniaturyzacji mieszków włosowych.

Mechanizm łysienia androgenowego

W  rozwoju każdego włosa wyodrębniamy trzy fazy: fazę wzrostu, fazę spoczynku i fazę zaniku. DHT wpływa na wszystkie fazy: skraca fazę wzrostu i spoczynku, a przyspiesza przejście do fazy zaniku, w której włos się starzeje. Każdy kolejny pojawiający się w mieszku włos poddawany jest szkodliwemu działaniu DHT i ani włosy ani mieszki nie mogą się przed tym w sposób naturalny, bez naszej pomocy, obronić, bo podatność na oddziaływanie androgenów zapisana jest w komórkach rozrodczych włosa, w kodzie genetycznym.
Wraz z pojawieniem się pierwszych reakcji odpowiedzialnych za łysienie, wypadanie włosów się pogłębia. Odrastające włosy są coraz cieńsze i słabsze, a z czasem zupełnie zanikają, bądź na skórze pozostaje jedynie rzadki meszek. Na tym etapie możemy już mówić o miniaturyzacji mieszków i z reguły jest to proces nieodwracalny.
W niewielu przypadkach dochodzi do ich regeneracji, dlatego tak ważne w leczeniu jest działanie profilaktyczne.
3,1

Nadmierne wypadanie włosów i łysienie jest w powszechnym mniemaniu kojarzone głównie z mężczyznami. W tym wypadku mamy do czynienia z ubocznym skutkiem działania pochodnych testosteronu, którego organizm mężczyzny zawiera przeciętnie dziesięć razy więcej niż organizm kobiety. Niestety nie jest to jedyna forma łysienia. Tzw. łysienie plackowate może dotknąć zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Jego podłożem nie jest podwyższona ilość testosteronu, lecz prawdopodobnie problemy układu immunologicznego wynikające z uwarunkowań genetycznych.
Walczyć z tym można na trzy sposoby: zdrowy tryb życia, leczenie farmakologiczne i preparaty na wypadające włosy. Pierwszy sposób warto wprowadzić niezależnie od tego, w jakim stanie są obecnie nasze włosy i reszta ciała. Drugi powinien zostać potraktowany jako ostateczność, gdy już zawiodą inne metody. Natomiast trzeci może uchronić nas przed leczeniem farmakologicznym w sytuacji, gdy zauważymy pierwsze symptomy problemów z włosami.

Zdrowy tryb życia

Na zdrowy tryb życia skradają się dwa czynniki. Z racji tego, iż coraz częściej praca polega na wielogodzinnym siedzeniu przy komputerze, potrzebny jest ruch i ćwiczenia. Może to być dowolna dziedzina sportu uprawiania amatorsko dla zdrowia. Taka, którą lubimy. Ważne, by dawała możliwość solidnego zmęczenia wszystkich mięśni i była uprawiana regularnie. Minimum stanowi kilkanaście minut gimnastyki dziennie i tam gdzie to możliwe, rezygnacja z samochodu na rzecz spaceru.
Drugi czynnik to żywienie. Trzeba zapewnić sobie regularne posiłki. Na nic się zdadzą preparaty na wypadające włosy, specjalne szampony itd. jeśli organizm nie będzie otrzymywał pełnej puli aminokwasów wraz z właściwą dla trybu życia i płcią ilością kwasów tłuszczowych i węglowodanów złożonych. Trzeba także zrezygnować lub choć zminimalizować jedzenie w fast-foodach. To tylko oszukiwanie organizmu. Możemy lubić takie jedzenie, nasze ciało go nie znosi!
Trudno dziś o dobre pokarmy. Żywność jest nadmiernie przetwarzana chemicznie, a pojęcie „zdrowa żywność” zostało już nieco zdewaluowane. Trzeba postarać się o świeże warzywa, owoce, jajka i mięso, które sami przyrządzimy. Jednak nie zawsze udaje się zapewnić organizmowi wszystkie składniki. Dlatego pojawiły się na rynku suplementy diety, a wśród nich preparaty na wypadające włosy. Za chwilę do nich wrócimy.

Leczenie farmakologiczne

Leczenie farmakologiczne to ostateczność. Czasem jednak nie można go unikać. Gdy stwierdzimy narastające problemy z włosami pozostaje wizyta u dermatologa. Proces leczenia może przebiegać różnie. Czasem podaje się cygnolinę, minoksydil lub stosuje długotrwale leczenie kortykosteroidami. Obok tego lekarze decydują się czasem na leczenie metodą fotodynamiczną UVA albo PUVA. Nie są to jednak metody w pełni satysfakcjonujące i mają różną skuteczność. Najlepsze efekty uzyskuje się za pomocą alergenów kontaktowych.
Trzeba pamiętać, że większość leków ma skutki uboczne. Jest to szczególnie widoczne w przypadku kortykosteroidów. Jeśli więc jest to możliwe, warto spróbować terapii, która nie naruszy równowagi naszego ciała. Preparaty na wypadające włosy dają taką możliwość.

Suplementy

Na temat suplementów istnieje wiele nieprawdziwych opinii i mitów. Większość z nich ma na celu eliminację niedoborów diety. Pozwala uniknąć zapadnięcia na szereg chorób cywilizacyjnych, czasem pomagają w początkowej fazie powstawania choroby lub wspomagają leczenie farmakologiczne. Niektóre z nich chronią przed skutkami ubocznymi wywoływanymi przez lekarstwa. Podobnie rzecz wygląda, gdy chodzi o preparaty na wypadające włosy. Nie będę ich tu szczegółowo omawiał. Jest ich dużo. Żaden z nich nie zastąpi lekarza, ale ich stosowanie może uchronić przed wizytą w gabinecie lekarskim wówczas, gdy w porę zauważymy problem.
Preparaty na wypadające włosy i łysienie plus zdrowy tryb życia to najlepsza profilaktyka. Z racji, iż zawierają one tylko naturalne substancje ziołowe, aminokwasy oraz niezbędne minerały, nie wywołują żadnych skutków ubocznych. Ich stosowanie jest całkowicie bezpieczne jeśli tylko postępuje się zgodnie z zaleceniami producenta i nie przekracza ustalonych dawek. Kluczem do sukcesu jest też ich regularne stosowanie.

4,2

Wypadanie włosów to duży problem. problem nie tylko mężczyzn, ale także i kobiet. I co więcej – problem nie tylko osób starszych, ale także młodych ludzi, którzy znajdują się w w przedziale wiekowym 20-30 lat. Powodów wypadania włosów jest dość dużo, a każde z nich da się ogarnąć i znaleźć właściwy sposób.

Podstawowym powodem wypadania włosów u mężczyzn jest hormon androgen. Jego działanie ma negatywne konsekwencje jeśli chodzi o mieszki włosowe, przez co wypadający włos nie odrasta. Podobnie sytuacja wygląda u kobiet, także tutaj problemem są hormony, a konkretniej zmiany hormonalne. Ciąża i menopauza niewątpliwie osłabiają włosy, przez co kobieta traci ich dużo więcej, a na ich miejscu także nie rośnie nic nowego. Poza hormonami na wypadanie włosów wpływ mają także takie elementy jak stres, łupież czy różnego rodzaju choroby czy grzybice, które jednak nie tyle powodują wypadanie, co łamanie się włosów.

W momencie, kiedy zauważymy wypadanie naszych włosów – czym prędzej powinniśmy zacząć działać. Tak się bowiem składa, że powodów wypadania włosów jest całkiem sporo i czasami ciężko jest od tego problemu po prostu uciec. Trzeba walczyć, a metod walki jest bardzo dużo.